نقد آثار صادق چوبک براساس نظریۀ ساختارشکنی ژاک دریدا با تکیه بر تنگسیر و سنگ صبور

نوع مقاله : علمی- پژوهشی

نویسندگان

1 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی تهران

چکیده

نظریۀ ساختارشکنی یکی از نظریه­های ادبی رایج در اواخر دهۀ 1960 به شمار می­رود که نخستین بار توسط ژاک دریدا بنیان نهاده شد. هدف ساختارشکنی، بازسازی و بازیابی معنای متن، واسازی و آشکار ساختن تناقض­های حاضر در متن است. دریدا با به چالش کشیدن آرای نظام یافته­ای از نشانه­ها در قالب تقابل­های دوگانه، بازی بی­پایان دال­ها، واسازی، بحث تعدد تعابیر، چندمعنایی بودن متن و مواردی چون آن، شالوده­های عقل­گرا و خردمدار را درهم ریخت و عنوان کرد که هرگز نمی­توان به معنای نهایی و مدولول غایی در یک متن دست یافت. بازی بی پایان دال­ها، واسازی، تقابل­های دوگانه، ضمیمه، سر- نوشتار، رد و مواردی از این قبیل، از بنیان­های نظریۀ دریداست. در پژوهش حاضر برآنیم تا دواثرصادق چوبک تحت عنوان تنگسیر و سنگ صبور را واسازی کنیم تا بدین­گونه قابلیت­های ادبیات فارسی برای آزموده شدن توسط این نظریه­ نشان داده شود و به رهیافت های دیگری از دو متن براساس نظریه دریدایی دست یابیم.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

An Analysis of Sadeq Chubak’s Works Using Jacques Derrida’s Theory of Deconstruction Based on Tangsir and Sange Sabur

نویسندگان [English]

  • Davood sparham 1
  • parisa nasiri 2
1 Professor, Department of Persian Language and Literature, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran (Corresponding Author)
2 PhD student in Persian language and literature, Allameh Tabatabaei University, Tehran
چکیده [English]

theory of  Deconstruction is regarded as a common literary theory in late 1960s, the foundations of which were first laid by Jacques Derrida. It aims to reconstruct and rediscover the meaning of the text and to reveal the contradictions present in it.  By challenging certain systematic views about signs in terms of binary oppositions, endless play of signifiers, deconstruction, plurality of interpretations, polysemy and the like, Derrida undermined the rationalistic foundations and asserted that an ultimate meaning or a final signified can never be reached The endless play of signifiers, deconstruction, binary oppositions, supplement, archi-writing, trace and the like are considered among Derrida’s theoretical foundations. In the present research we intend to discuss two works by Sadeq Chubak, i.e. Tangsir and Sange Sabur, based on Derrida’s theory of deconstruction. In this way the capacity of Persian language would be demonstrated as to whether it bears to be tested by this theory or not.  Also the similarities of the two novels would be displayed according to Derrida’s theory of deconstruction. Till The  another approach of two  text  according to Derrida’s theory reached.

کلیدواژه‌ها [English]

  • post-structuralism
  • Derrida
  • Sadeq Chubak
  • Tangsir
  • Sange Sabur