دانشگاه پیام نور دوفصلنامه نقد داستان معاصر فارسی 23454520 8 1 2024 08 22 "Trauma, tragedy, narrative" Looking at the works of Ahmad Mahmoud "تروما، تراژدی، روایت" با نگاهی به آثار احمد محمود 13 26 11145 10.30473/pl.2024.11145 FA حسین اسکندری استاد روانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی تهران زهرا سواعدی دکتری رشته‌ی زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2024 08 18 The human endures many pains during his life. These pains are rooted in the deepest layers of the psyche. Pains that are mostly hidden and often manifest themselves in the form of superficial, vague, wandering and sometimes chaotic pains and in the form of trauma (psycho-wound). Psychowound is a psychological theory that deals with deep human wounds and reveals them. A psychological wound is a pain that is rooted in the depths of the human psyche and resurfaces every now and then, and it disrupts a person's life in a traumatic way. A psychological wound that has a desire to investigate and by hiding, reveals itself in the form of a tragic image. Tragedy (obituary) is a story of deep human pain, which is displayed with language (metaphor) and image (symbol) to make the "other" aware of itself and provide a context that, as an artistic and beautiful thing, heals the trauma in The format of the image and the display of a pain that is pleasurable can be expressed. In this research, we aimed to examine psychological wounds in some of Ahmad Mahmoud's works and note how the author configured psychological wounds with a tragic language. انسان در طول زندگی دردهای زیادی را متحمّل می‌شود. این دردها ریشه در عمیق‌ترین لایه‌های روان دارند. دردهایی که عمدتاً نهفته‌اند و اغلب خود را به شکل دردهای سطحی، مبهم، سرگردان و گاه آشوبناک و در قالب تروما (روان‌زخم) آشکار می‌کنند. روان‌زخم نظریه‌ای روان‌شناختی است که به زخم‌های عمیق انسان می‌پردازد و پرده از آن‌ها برمی‌دارد. روان‌زخم، دردی است که در اعماق روان بشر ریشه دارد و هرازگاهی سر باز می‌کند، و به شکل تروماتیک زندگی فرد را مختل می‌سازد. زخمی روانی که میل به تحقّق دارد و با پنهان کردن، خود را در قالب تصویری تراژیک آشکار می‌کند. تراژدی (سوگ‌نامه) حکایتی از دردهای عمیق بشر است که با زبان (استعاره) و تصویر (نماد) به نمایش در می‌آید تا «دیگری» را متوجّه خود ‌کند و زمینه‌ای را فراهم سازد که به منزله‌ی امری هنری و امر زیبا، روان‌زخم را در قالب تصویر و نمایش دردی لذّت‌بخش قابل بیان کند. در این پژوهش برآن بودیم تا روان‌زخم را در برخی از آثار احمد محمود بررسی کنیم و خاطرنشان سازیم که نویسنده به چه شیوه‌ای روان‌زخم‌ها را با زبانی تراژیک پیکربندی کرده‌است. https://pl.journals.pnu.ac.ir/article_11145_db84048d73534cc6af71d865cf0bb81d.pdf